Op 1 juli 1863 wordt de slavernij in de Nederlandse koloniën afgeschaft. Op die datum krijgen 11.654 slaven op Curaçao hun vrijheid. Dit is ongeveer een derde deel van de totale bevolking van de kolonie. De slaveneigenaars op Curaçao kregen een vergoeding van 200 gulden voor iedere slaaf. De slaven krijgen niks.

Curacao geschiedenis slavernij. Voor velen op het eiland was de periode na 1863 een tijd van enorme armoede. Met name de lagere klasse (de pas vrijgemaakte slaven en de groep die voor 1863 al vrij was) heeft het zwaar. Het was heel moeilijk om je in de Curaçaose samenleving omhoog te werken. Veel ex-slaven willen graag een stuk grond proberen te kopen voor het verbouwen van hun eigen voedsel en om een huis op te bouwen. Dat maakt ze pas echt onafhankelijk van de voormalige plantagehouders. Maar dat is niet makkelijk. Het eiland heeft weinig vruchtbare grond voor de landbouw en het vruchtbare deel is in handen van de plantage-eigenaren.

Voor de voormalige slaven is er in de jaren na de afschaffing van de slavernij eigenlijk maar één mogelijkheid. Ze kunnen alleen de kleine stukjes grond in bezit krijgen die verspreid op de savannen liggen en als gemeenschappelijke weidegronden tussen de plantages dienen. Die stukjes grond zijn heel onvruchtbaar. Met zo’n stukje grond blijven de ex-slaven toch afhankelijk van de plantage-eigenaars, de shons. Om te overleven moeten ze zich namelijk blijven verhuren aan een voormalige slavenhouder.

Kunuku
Sommigen blijven daarom op het land van de shons wonen en verbouwen daar hun eigen voedsel onder het paga tera-systeem. Ze gebruiken dan een stuk grond voor zichzelf. Zo’n stuk grond heet kunuku, (NL uitspraak koenoekoe) een woord dat is afgeleid van het Indiaanse woord conuco.Curacao

Lees hier meer

Homepage

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *